In aanloop naar de fietsvakantie

Voordat we donderdag naar het vliegveld gebracht zouden worden door Tonn, onze buum, moesten eerst woensdag de fietsen nog gedemonteerd en verpakt worden. Weken daarvoor hadden we bij Kivada, de fietsenmaker in Middelrode, al dozen opgehaald om ze te kunnen verpakken. Eén grote en één wat kleinere. Helemaal prima dachten wij. Trappers en alle losse onderdelen (zoals kilometerteller en bidonhouders enzo) van de fietsen gehaald en het stuur in de lengterichting van de fiets gedraaid en het voorwiel eruit. Om alle buizen van de fiets isolatiemateriaal gedaan en om de nog uitstekende delen bubbeltjesplastig.

En toen in de dozen, dachten wij. Dat was een kleine misrekening. Mijn fiets paste nog niet misschien in de kleinste doos. Die paste echt net aan in de grote doos. Maar dan die van Kees nog. Ik opperde nog om op zoek te gaan naar een grotere doos voor Kees maar Kees vond op de site van Transavia terug dat de fiets ook mee aan boord zou mogen in een hoes. Zo’n hoes hebben we er allebei een bij gekregen bij aankoop van de fiets. Hoes van de zolder getoverd. En Kees zijn fiets, volledig gehuld in isolatiemateriaal en bubbeltjesplastic in de hoes. Ik werd daar toch wel onrustig van. Maar goed. Tegensputteren had geen zin, had ik al snel in de gaten.

Toen de fietstassen nog van boven tot onder beschermd met bubbeltjesplastic om schade aan de haken waarmee de tassen aan de fietsen gehangen worden, te voorkomen. En vervolgens drie fietstassen in een flightbag gepropt met daarover nog een fleecedeken om echt alle eventuele schade te voorkomen. We waren er klaar voor, dachten we….