De opmaat voor het vertrek

Donderdagochtend mochten we de favoriete oppasdames van Jack en Joolz ontvangen. Conny en Marjan waren lekker op tijd bij ons zodat we ze nog een kleine tour door het huis konden geven en we nog even konden kletsen voordat ze zich over Jack en Joolz en ons huis zouden gaan ontfermen voor de komende 6 weken. Samen met de buufies nog een kopje koffie gedronken en een worstenbroodje gegeten. Kees heeft samen met de buum de fietsen en de bagage in zijn bus geladen en zo waren we toch echt klaar voor vertrek naar de luchthaven Eindhoven. Hartelijk afscheid genomen van de dames en buuf Anita en daar gingen we.

In Eindhoven de doos en de bagage op een trolley geladen (dat ging maar net) en toen de vertrekhal in gemanoeuvreerd. Op naar de servicebalie om na te vragen of dat we gezien hebben op de site van Transavia ook echt klopt. De twee dames achter de balie waren redelijk zeker van hun zaak. De fiets mocht zo mee. Terwijl ik even snel een wc op zoek wordt Kees door een andere, derde, mevrouw van de service aangesproken. Ze was heel zeker van haar zaak en vertelde Kees dat hij zijn fiets zo echt niet mee zou gaan krijgen in het vliegtuig. Dat daar toch echt een doos omheen zou moeten. Kees sputterde natuurlijk tegen. De site van Transavia en de twee dames achter de servicebalie hadden toch iets anders verteld. Ze was gelukkig erg vasthoudend. 

Dat was toch wel een stressmomentje. Gelukkig hadden we nog tijd, we vlogen immers pas op vrijdagochtend. Maar waar haal je zo snel een grote fietsdoos vandaan? Onze fietsenmaker in Den Bosch gebeld of hij een fietsenhandelaar wist in Eindhoven waarvan hij dacht dat die nog wel fietsdozen zou hebben. Gelukkig wist Johan Koolen wel raad. Hij dacht dat de Trekstore in Eindhoven ons wel zou kunnen helpen aan een doos. Vervolgens die gebeld en die had, godzijdank, nog (grote) dozen staan. Vervolgens contact opgenomen met onze zwager Jos. Die had gelukkig tijd (en een grote auto) om een doos op te halen en naar het vliegveld te brengen. Een uur later was Jos bij ons met zó’n grote doos, daar moest de fiets van Kees zeker in gaan passen.

Doos meegesleept naar onze hotelkamer waar inmiddels al alle bagage en de fietsen stonden. Omdat de fiets van Kees al helemaal ingepakt en gedemonteerd was behalve zijn voorwiel, was dat niet zo’n karwei meer. Het meeste werk hadden we aan het verlagen/verkleinen van de doos maar met de hulp van de nodige YouTube filmpjes was dat eigenlijk ook vrij rap gepiept. En zo stonden er inmiddels twee hele grote fietsdozen op de hotelkamer. We moesten langs de dozen af manoeuvreren om in de badkamer te komen. Al met al was ik toch wel blij met die doos voor de fiets van Kees, ik vond het helemaal niks om die dure nieuwe fiets te vervoeren in alleen een hoes en wat isolatiemateriaal.

Toen met de stadsbus naar het centrum van Eindhoven om even gezellig te borrelen bij neef Gijs samen met zuslief Anneke, behulpzame Jos en Hans en Rob. Eindelijk daalde rust een beetje over ons neer en was de vakantie begonnen!